Çinçillanın anavatanı Güney Amerika olduğu için, ilk önceleri İnka uygarlığı döneminde bu hayvanların tüyünden faydalanılmıştır. İpeksi bir dokuya sahip olan Çinçilla tüyünden değerli bezler dokumuşlardır. İnka krallarının taht pelerinlerinin Çinçilla tüyünden yapıldığı değişik rivayetler arasındadır. 16.yy'da İspanyollar İnka krallığını işgal ettikleri zaman altın ve mücevherlerin yanında Çinçilla pelerinlerini de ganimet olarak Avrupa'ya getirmişlerdir. 1900'lü yılların başında aşırı avlanma sonucu doğada Çinçilla neslinin tükenme tehlikesi ortaya çıkınca çiftliklerde üretim yapma ihtiyacı doğmuştur.

 Günümüzdeki modern Çinçilla üreticiliğinin babası sayılan Amerikalı maden mühendisi Mathias F. Chapman 1923 yılında Batı And dağlarından topladığı yabani Çinçillalarla ilk üretme çiftliğini California'da kurmuştur. İlk önce yer altına yapılan barınaklarda başlayan üretim zamanla kafes sistemine dönüşmüştür. Fakat 1950 yılına kadar dünyada sadece 10-12 adet Çinçilla mantosu vardı ve servet değerindeydi. Çinçillanın kürk endüstrisinde yer edinmesi ve Avrupa'da yaygınlaşması 1970'li yıllara denk gelir. Örneğin 1973 yılında Almanya'da yapılan bir araştırmaya göre dünyada Çinçilla kürkü talebinin ancak %30'u karşılanıyordu. Norveç, Finlandiya, Danimarka ve Kanada gibi soğuk iklimdeki ülkelerde oluşan kürk borsalarında Çinçilla hak ettiği yeri zamanla almıştır. Bugün sadece Danimarka'daki borsada ( www.cfc.dk ) yılda ortalama 250 bin adet Çinçilla postu işlem görmektedir. Kürk endüstrisindeki payının yanında pet hayvanı olarak da Çinçilla üretimi dünyada önemli yer tutar. Pet amaçlı üretim ve satış yapan çiftliklerin sayısı dikkate değerdir. Dünyanın hemen her ülkesinde Çinçilla için kurulan Fan kulüpleri görmek mümkündür. Türkiye'de Çinçilla için bir Fan kulüp ve borsa oluşturma çalışmaları sürmektedir. Bunun yanında kafes ve yem sanayiinde bu hayvanlar için yapılan yatırımlar dikkate alınacak kadar önemlidir.